ИНТИЗАМ и. гар. иск. кит. 1) Тәртип, кагыйдә буенча эш йөртү. Йорт эчендә дә элгәреге низам вә интизам бетте. Г.Исхакый. Шул кадәре үзгәлеге булды: Анна Васильевна театрга йөрү мәсьәләсен бер интизамгарак куйды. Г.Исхакый

2) Дөрес, даими, регуляр. Сөйләгән вакытта исә сулауның бу интизамы бетә. Җ.Вәлиди