ИНКЯР и. гар. Нәрсәне дә булса кире кагу, кабул итмәү. Фигыль иярченнәреннән инкярны аңлата торган «түгел» дә үзенә кушылып әйтелә торган сүз белән берлектә кушма хөкем буладыр. Җ.Вәлиди