ИМРӘНҮ ф. диал. 1) Бераз куркып, шикләнеп китү, куркыну

2) Сызлану, кәефсезләнү. Убырны кыйнасаң, бу Убырның иясе йокысыннан уянгач сызлана, имрәнә, ди. Хикәят