ИМА’М ТОРУ ф. Имам булып, башкаларны үзенә ияртеп намаз укыту. Бер мулла биш вакыт намазда, җомгаларда, гаетләрдә имам тора. Г.Тукай. Мунча яккан көнне аны мунчага чакыра идек, мунчадан соң ул имам торып әтигә намаз укыта иде. Г.Исхакый