ИЛТИМА’С КЫЛУ ф. к. илтимас итү. Вә һәм бу мәдрәсәне вөҗүдкә чыгарырга илтимас кылды ки, зинһар, бу эш гайренең кулыннан киләчәк түгел, әлбәттә, син башласаң кирәк, дип, бу эшне аңар, ягъни бер мөгаллим адәмгә хәвилә кылды. Ә.Фәйзи