ИЛТӘБИР и. бор. 1. Сәяси һәм икътисади яктан көчлерәк дәүләткә буйсынган ил яки дәүләт башлыгы; вассал. [Алмыш хан] – Хазар йортының, изге каганның колы --- илтәбире. Н.Фәттах

2. с. мәгъ. Икътисади һәм сәяси яктан бәйле, буйсынган. Илтәбир ил