ИЛӘМСЕРӘ’Ү ф. диал. 1) Төшенке, боек кыяфәттә булу. Төрбә ташын соңгы тапкыр сыйпап сыктый ирдән калган, илдән калган тол җаный. Иләмсерәп тулгый-тулгый еглауларның кайтавазы ишетелә дүрт яктан. З.Мансуров

2) Курку, хәвефләнү. Иләмсерәп уяну