ИГЪТИЗАР и. гар. иск. кит. 1) Үтенеч; гафу сорау. Бу кадәр моңлы зар берлән. Бу кадәр игътизар берлән --- сорыйм сез[дән]. Г.Кандалый

2) Берәр төрле эшне эшләү яки эшләмәүнең сәбәбе күрсәтелгән аклану. Мин моны аңлый алмадым. Моңа мең төрле җавап, игътизар табарга мөмкин. Г.Ибраһимов