ЗИНҺАР кер. сүз 1) Үтенүне, ялваруны белдерә. Уйнасын күңлен ачып, гаеп итмә, зинһар, и күңел. Дәрдемәнд. Бик озын бер хат языгыз әле, зинһар. Г.Тукай. «Нихәл, Гыйльметдин туган, миңа көтәчәккә биш сум биреп тор әле, зинһар…» М.Әмир

2) Кереш сүз тезмәсе составында кулланыла: зинһар дип әйтәм, зинһар дип сорыйм (үтенәм), зинһар өчен һ.б. Хәсән, зинһар дип әйтәм, мине газиз баламнан бөтенләйгә аера күрмә. М.Гафури. Зинһар өчен, әллә ниткән сәбәпләр табып барма. Н.Гыйматдинова