ЗЕРӘ’ рәв. рус сөйл. 1) Юкка, бер сәбәпсезгә, нигезсез; тиктомалга. Рәхим бабайның аты бер заманны, урактан кайткач, зерәдән генә үлде китте. Г.Толымбай. Без аны зерә генә «матур» дип йөргәнбез икән. А.Шамов

2) Бушка, юкка, кирәкмәстән, максатсыз. – Зерә… – диде Сәүбәнов. – Зерә каршы киләсез, Фәһим Сабирҗанович. Без сезгә ярдәм итәргә теләгән идек. Г.Ахунов. Көлмәс идем зерәгә, ди, Булмас идем бүрәнә, Әнә килде, катыша бит Минем эшкә, Катыша! Н.Исәнбәт