ЗӘВАЛЛЫ с. Кызганыч, бичара; бетүгә, югалуга йөз тоткан. Ләкин зәваллы сәяхәтнамәнең һичбер җирендә: «Бу мөселман ирләренең эшләре кая, йортлары кая, кәсепләре кая?» мәсьәләләрен карамаган да, уйламаган да иде. Г.Исхакый