ЗАҺИР с. гар. 1. Тышкы, күренеп торган. Гайбе заһир улса улсын, гайбе мәзъһәр улмасын. Акмулла

2. рәв. мәгъ. Аермачык, ачык, анык. Имамлыкның рәсүлулла урынына калу икәнлегеннән хәбәре булмаганлыгы кояш шикелле заһир иде. Г.Тукай. --- аның кояштай балкып яшәргә тиешлеге заһир имди. С.Поварисов