ЗАРИ’ КЫЛУ ф. 1) к. зарлану. Атакайга зари кылма, Күккә сыгын, туганым. Г.Морат

2) Кычкырып елау. Йөзен орды [кисек баш] туфракка, кыйлды зари. Г.Тукай. [Хәзрәтнең] Күзләреннән яшьләре мөлдер-мөлдер булып сакалы буенча актылар. Намазлыгы өстенә утырып, бик озак зари кылып дога кылды. Һ.Такташ