ЗАМИР и. гар. иск. 1) Эч, һәр әйбернең эчке ягы

2) Эчтәлек, мәгънә. Тарих көпчәгенең әйләнүе алдымызда нинди генә мәсьәлә ачмасын, тормышымызның барышы алдымызда нинди генә милли, дини, мәдәни сөальләр куймасын, һәммәсенең дә җавабы бер замиргә кайта. Г.Исхакый