ЗАЛЯЛЬ и. гар. иск. Туры юлдан язу, ялгыш юлга кереп китү, хата; азгынлык. Хосусән, голямалар: «Әйе, шәргы шәриф хатын-кызны укыту заляль диеп әйтә инде», – дигән сүзләре белән бик каты могарәзәләр кылсалар да, аларның арасында рәтләп игътибарлары юккамы, әллә замана шуны үзе теләгәнгәме, хатын-кызда уку көннән-көн арта иде. Г.Исхакый