ЗАБИ’Т КЫЛУ ф. Кулга кертү, үз милкенә әверелдерү, җыю. Сөхбәт, вә туй, вә уенны – Җүчигә, хөкем итмәк вә тоттырмакны – Чыгтайга, мәмләкәт малын саклап забит кылмакны – Үгедәйгә, вә гаскәр тәртибен Тулигә тапшырган иде. Ә.Баһадир