ҖИҢӘЧИ и. сөйл. к. җиңгәчи. Җиңәчи, өстәлгә йомырканы куеп, почмак якка кереп киткәч, абый, колагыма гына пышылдап: «Мендәр астыңа куям. Җиңәчәң юк чагында алып ашарсың», – диде. Ә.Рәшит