ҖИЛЕГҮ ф. диал. 1) Тәмам тую, маемлау, үтләү. Майлы иттән җилегү

2) күч. Бик еш кабатлану сәбәпле, берәр нәрсәдән ихлас кайту, бизү, күрәсе килми башлау. Бер алып барды бу, ике алып барды... Җилеккәндер инде, мәрхүм. [Ахырда] «Инде үзең чамала», – ди бу. Казан утлары

Җилегеп бетү Бөтенләй, тәмам җилегү