ҖЕМЕЛДЕК с. 1. Җемелди торган, җем-җем килгән. Алсу шәмәхә офык, җемелдек тәрәзәле карасу өйләр, моңсу гына башларын игән карасу тупыллар – барысы да аста калды бугай. Р.Төхфәтуллин

2. и. мәгъ. Җемелдәү күренеше. Кар өсте --- җемелди, атлаган саен як-ягында шул җемелдекнең искеләре сүнеп, яңалары кабынып тора. Н.Исәнбәт