ҖӘМИ’ГЪ ИТҮ ф. Җыю, туплау. [Үзбәк хан] Үз араларында сугышып, кырылышып торган вак кенәзләрне бетереп, бер ноктаны җәмигъ итте, ягъни җыйды. Р.Әмирхан