ҖАДУ и. фар. миф. 1) Һава торышын үзгәртә ала торган тылсымлы таш. Юлга чыксаң, юлдаш ал, кулыңа җаду таш ал. Мәкаль

2) Тылсым

3) Тылсымчы, сихерче, күрәзәлек итүче. Шул хәвефеннән уйганып китте, күрде: башы өстендә Дакъянус җаду хәнҗәрен чыгарып үтерергә касд иткән, һаман йөзенә бер табанча орды, Дакъянус мәтәләнеп калды. К.Насыйри