Е’РТЫЛГАНЧЫ рәв. гади с. 1) Озак һәм бик каты, бөтен көчкә. Атакага барганда, ертылганчы «ура» кычкырдык, штык белән кададык. И.Гази

2) күч. Чамадан тыш күп, кирәгеннән артык; шартлаганчы. [Бохари хәлфә] Көн дә ертылганчы ашарлык үпкә-бавыр, баш-аяк алып китә. А.Расих