ДРАНЧА и. рус 1. җый. и. Штукатура астында калдырылып, түшәм һәм стенага кадаклау өчен яки түбә ябу өчен махсус такта кисәкләре яисә шуларның берсе. Өй түбәсе дранча ла, Давыл чыкса, җил ача ---. Җыр. Усак агачыннан шырпы, фанер, дранча, көрәк --- ясыйлар. Кызыклы география

2. с. мәгъ. Дранчадан эшләнгән, дранча белән ябылган. Дранча түбә