ДӨҢГЕЧЛӘ’Ү ф. 1) к. дыңгычлау

2) Бәреп, шакып тору

3) күч. сөйл. Кат-кат бәргәләү, сугу, кыйнау

Дөңгечләп алу Берникадәр вакыт аралыгында дөңгечләү; берничә тапкыр дөңгечләү

Дөңгечләп кую Дөңгечләнгән хәлгә китереп калдыру; бер тапкыр дөңгечләү

Дөңгечләп тору Бертуктаусыз яки әледән-әле дөңгечләү