ДӨ’ММӘ-ДӨМ с. диал. Нинди дә булса сыйфатка бөтен яктан да, тулысынча ия булган (мәс., дөммә-дөм сукыр, дөммә-дөм ятим); үтә, шомырттай (кара күзләр турында); бик нык караңгы, дөм караңгы булган. Шул дөммә-дөм караңгылыкның шомын арттырып, әллә нинди ямьсез тавышлар гына ишетелеп-ишетелеп калгандай. Кәеф ничек?