ДОҢГЫРДЫК с. 1. 1) Доңгырдый, «доң» авазлары чыгара торган

2) Доңгырдатып селкетә торган. Доңгырдык юл

2. и. мәгъ. Кантарлы, балчык түмгәкләреннән торган тигезсез юл, урын. Доңгырдыктан бару бик читен