ДИН и. гар. 1) Аллаһы Тәгаләнең, гомумән, нинди дә булса югары көчләрнең чынлап та булуына, барлыгына ышану, инану белән бәйле халәт; русчасы: вера. Укучылар арасында милли мәдәният, тарих, ислам дине белән кызыксынучылар саны күп. А.Низамов

2) Алла, фәрештә, төрле рухларның һ.б.ш. табигатьтән өстен көчләрнең булуына ышануга нигезләнгән карашлар, күзаллаулар системасы; русчасы: религия. Ул инде ялгыз инсаниятнең бер кисәгенә, үзе илә гайн каннан, гайн диннән булган бер кыйеменә генә түгел, бөтен мәзлум --- ач-ялангач әксәриятенә хезмәт итмәк булды. Й.Акчура

3) Кайсы да булса диндәге руханиларның һәм дин тотучыларның дини оешмасы. Дин белән хөкүмәт бәйләнеше

◊ Дин дошманы иск. 1) Теге яки бу дини кануннарга, дини тәгълиматка гомумән каршы булган кеше; 2) Теге яки бу дингә, яисә шул динне тотучыларга каршы булган башка дин кешесе. Дин кардәше Бер диндәге кеше, диндәш. --- Себер-йортыбызны кяферләрдән сакларга кирәк, милләттәшләр, дин кардәшләр! Ф.Бәйрәмова. Диннән язу Динсез булу, диннән ваз кичү. Диннән язу – деннән язу. Әйтем. Дин тоту Дингә ышанып, дини йолаларны үтәү