ДИМЧЕ и. Кияүгә чыгарга, кәләш алырга, өйләнешергә димләүче кеше. Димче диңгез кичерер. Мәкаль. Күз кырые белән генә бер-берсен күреп калгач, егет димчегә үзенең ризалыгын яисә кире кагуын белдерә. Казан утлары