ДӘФЕ’Н КЫЛУ ф. к. дәфенләү. [Абдулла] --- башы-аягы белән мәгърифәт вә голүм дөньясына чумды, мәхәллә эшләре белән мавыкты: гаилә коручы яшьләргә никах укыды, яңа туган сабыйларга ат куйды, бу фани дөньядан киткәннәргә ясин укып, аларны дәфен кылды. Җ.Рәхимов