ДАЯ [дайә] и. фар. кит. Сөт анасы, гомумән, баланы карап, тәрбияләп үстерүче хезмәтче хатын-кыз. Зөләйха бер көнне йоклап ята иде, Бер даясе, кереп, аның хәлен күрде… Кол Гали. Казага күрә, шулай булды: даянең йокысы килде, ятып йоклады. Мәҗмугыль-хикәят