ГЫЙМАРӘТ и. гар. иск. 1) Корылма, каралты. --- ханның хөкеме илән шәһәргә ут төрттеләр, Бохараның каср гыймарәтләре янды. Таштан салынган гыймарәтләре янмады ---. Шәҗәрәи төрек

2) Төзү эше, төзелеш. Ул көн – гыймарәт башламак, боглар вә агачлар дикмәк көнидер. Тәварихе Болгария