ГОНВАН ис. гар. иск. Дәрәҗә, данлыклы исем; гомумән исем, атама. Инде аның нәзарында бәхетсез инсаннар көтүе залим вә мәзлум, мөсафир вә ач гонваннары илә икегә генә бүленә иде, башка тәкъсимат бу зур фандигъ, мөәссир бүленү янында әһәмиятсез калган иде. Й.Акчура