ГОМУМӘН рәв. гар. 1. 1) Тулаем алганда, аерым үзенчәлекләрне исәпкә алмаганда

2) Һәрвакытта да, гел, һәрчак

2. кер. сүз 1) Нәтиҗә ясап әйткәндә, гомумиләштереп әйткәндә. Туфан Миңнуллин йокымсырап яшәүче, эшлексез һәм мокыт бәндәләрне, буш күңелле кешеләрне, гомумән, җәмгыятьтәге, тормыштагы бушлыкны яратмый. Р.Вәлиев

2) Нигездә, аерым нюансларны исәпкә алмаганда