ГОМУД и. гар. иск. Күсәк, авыр тукмак, чәкән; гөрзи. Каһарман тиз гомудине кулына алып, һиндлеләр эченә кереп, гомуд белән бер сукканда, биш-алты кешене туфрак белән тигез итә ---. Дастан