ГАРИ с. гар. иск. 1) Ялангач, шәрә

2) Ачык, каплаусыз

3) Үсемлексез, үсемлек үсми торган

4) Буш, җиһазсыз

5) Саф, чын, өстәмәсез, кушымтасыз. Тугъры юлны тапты бу, тәфикъ имеш, ярый дисәм, – Лотфе хактан пакь икән, гари икәнсең син һәнүз! Г.Тукай

6) Нәрсәдән дә булса коткарылган, азат ителгән