ГАКЫД и. гар. иск. 1) Ант итү, ышандыру. Димешләр ки, үлгәннән соң тәүбә юк, гакыддан соң шарт юк. Ф.Халиди. Яңадан сугыш булса да, булмаса да, солых гакыд ителсә вә ителмәсә дә, Истанбулда тиздән тынычлыкларның булу ихтималы юктыр. Г.Камал

2) Сүз бирешү, килешү. Һәм бу кызы, дәхи, мән вирәм сәңа, – Гакыд кыл ---. М.Әмин