ГАИБ с. гар. иск. 1. 1) Күз алдыннан югала торган, күз алдында булмаган

2) Юкка чыккан; күзгә күренми торган, яшерен. Әмма бер урында Г.Ибраһимов болай дип тә куя: «Бу хәзерге материалга карап әйтелә, әгәр бер гаиб хәзинә килеп чыкса да, татарның Казан ханлыгы, Алтын Урда заманындагы әдәбиятлары табылса, мәсьәлә, әлбәттә, үзгәрер иде». Х.Миңнегулов

2. хәб. функ. Юк