ГАБИ с. гар. иск. Аңгыра, зиһенсез, акылсыз. Дәресе вә сүзе бик әсәрле иде. Тып-томал габи булмаган шәкерт аның дәресеннән һичбер истифадә кылмый калмас иде. К.Насыйри. Һәнүз кәлмеш җиһанә бер сабыйдыр, Әдибләр дөркисендә бер габидер. Дәрдемәнд