ВИЛДАН и. гар. иск. кит. 1) Мөселман дине буенча, оҗмахта хезмәт күрсәтүче егет, җәннәт хезмәтчесе. Вилдан, гыйльманнар, --- ак алъяпкычлар бәйләп, аларга [оҗмахка кергән кешеләргә] хезмәт итеп йөриләр. М.Гафури

2) күч. Яшь егет. Сайла да син ал матурлардан-матур җир вилданын. Ф.Бурнаш