ВАССАЛ и. фр. 1) тар. Урта гасырларда Көнбатыш Европада: эре җир биләүче феодалга бәйле булган вак җир биләүче. Перчатканы ыргыту вассалның буйсынмый башлавын аңлаткан. Мәдәни җомга

2) күч. Буйсындырылган ил яки кеше. Аксак Тимер аңа үз вассалы иттереп кенә карый иде. Н.Исәнбәт