ВАСИТАЧЫЛЫК и. иск. кит. 1) Васитачы вазифасы, васитачы эше; арадашчылык 2) махс. Бәхәсләшүче, дәгъвалашучы, сугыш алып баручы якларны үзара килештерергә ярдәм итү эше. Урта һәм Көньяк Азия белән генә түгел, Һиндстан һәм Кытай белән элемтәдә дә рус сәүдә капиталы татар сәүдәгәрләренең васитачылыгыннан файдаланган. К.Фәсиев |