ВАКЛЫ’-ТӨЯКЛЕ с. 1. к. вак-төяк ( 2, 3 мәгъ.). Ваклы-төякле балаларын ияртеп, кунаклар килеп төште. М.Мәһдиев

2. рәв. мәгъ. Җиңелчә. Бикмүш бабай, эше алга бармаган чакларда, ваклы-төякле сүгенгәләп алырга, «тпру, шайтан!» дип, төкергәләп куярга ярата иде. Г.Гобәй