ВАГЫЙЗ и. гар. иск. Вәгазь сөйләүче, үгет-нәсыйхәт бирүче; вәгазьче. Вагыйз мәчеттә, бал янына җыелган чебеннәр шикелле, халыкны үз әйләнәсенә җыеп, һәр изгелекләргә боерып, һәр әшәке эшләрдән тыеп, көйләп-көйләп, вәгазь әйтәдер иде. Г.Тукай