БЫЖГАК с. сөйл. 1. 1) «Быж» иткән тавыш чыгара торган

2) күч. Гел зарланучан, шелтәләүчән. Быжгак, усал кеше! Чамасыз... Бәйләнмәгән чагы гел юк, көзге чебен кебек. А.Гыйләҗев

2. и. мәгъ. Гел зарланып, шелтәләп торган кеше. Аның яшендә кайберәүләр килбәтсез быжгакка әверелә. Г.Бәширов