БҮЛЕМТӘ и. сир. 1) к. бүлемте. Нибары ике бүлемтәдән торган бу киң абзарга [сыерларны урнаштырдылар]. С.Рафиков

2) Бүлмәләрне, бүлемнәрне (бүлемтеләрне, бүлемтекләрне) бер-берсеннән аерып торган юка стена. [Сахап] Такта бүлемтә артында кешеләрнең сөйләшкәннәрен тыңлап торды. С.Рафиков