БУЫНЛЫ с. 1) Буын(нар)ы булган; бөгелүчән, хәрәкәтләнә торган. Баксаң, монда да – өчәр-өчәр буынлы симметрик бөтен. Х.Курбатов

2) Таза, көчле, буыннары нык булган. [Хисмәтулла] Мәктәпне бетергәндә, хәтәр буынлы гына егетләр белән бил алыша башлады. Ә.Моталлибов