БӨРШӘЮ ф. 1) к. бөрешү ( 3 – 5 мәгъ.). Бөршәеп кенә утырган Зәки күз алдында турая, йөзенә, кыланышына кыюлык керә башлады, тавышы шәбәйгәннән-шәбәйде. Ә.Әминев

2) Гәүдәне, аяк-кулны җыеп йомарлану. Сызлануыңны җиңә алмасаң, аңа күнегергә тырыш, дигән борынгы кагыйдәне хәтерләп, бөршәеп кенә ятты, тын алуын сирәкләтте. Б.Рафиков

Бөршәеп бетү Тәмам бөршәйгән хәлгә килү. [Нәҗип] --- иң соңгы акчасын мәрхәмәтсез язмыш хәер сорашырга куган ананың бөршәеп беткән учына салды. А.Гыйләҗев

Бөршәеп калу Нинди дә булса берәр сәбәптән соң бөршәйгән хәлгә килү. --- атнага якын хастаханәдә яткырып, эчен ак, сары, яшькелт дару төймәләре белән дыңгычлап тутырып, беләкләрен, ябыккач бөршәеп калган артын төрле зурлыктагы инәләр белән тишкәләп бетергәч, Нәҗипне чыгарып җибәрделәр. А.Гыйләҗев