БИШМӘТЛЕК с. 1. Бишмәт тегү өчен билгеләнгән, бер бишмәт тегәргә җитәрлек. Вәли миңа биш, ун аршин күлмәклек, бишмәтлек кызыл мал бирде. Г.Ибраһимов

2. и. мәгъ. Бишмәт тегәргә яраклы тукыма. [Ябалак Гыймаеның] Атасы кибеттән бишмәтлек алган да бермәлне [тегүче] Сафа абзыйны чакырырга килде. Г.Бәширов