БИРЕЛҮЧӘН с. 1. Кемнең яки нәрсәнең дә булса йогынтысына буйсынучан, кеше коткысына тиз ияреп китүчән; мавыгучан. Наҗия хискә тиз бирелүчән... Ә.Еники

2. рәв. мәгъ. махс. Авыруларга тиз бирешүчән, иммунитеты түбән