БИНАМАЗ с. фар. Намаз укымый торган, намазсыз; гомумән дингә ышанмаучы. Ул намаз укырга яратмый, сәҗдәгә бөгеләсе килми, аны «бинамаз» дип мыскыл итәләр. Г.Ибраһимов